Jolien Knollema na topseizoen in Italië: “Je wordt niet gehaald om pasta te eten”

Volleybalster Jolien Knollema beleefde bij haar Italiaanse club Il Bisonte Firenze haar beste seizoen ooit. Nu wil ze die lijn doortrekken bij TeamNL. Te meer omdat ze de vorige zomer met een zware schouderblessure moest toekijken.

“Het voelt als thuiskomen.” Volleybalster Jolien Knollema maakt een opgewekte indruk als ze eind mei op Papendal aansluit bij TeamNL. Het is alweer het vijfde seizoen dat de 23-jarige passer-loper deel uitmaakt van de nationale selectie.

Overstrekt

Haar gedachten gaan nog wel even uit naar vorig jaar. Ook toen meldde ze zich vol vertrouwen bij het keurkorps van bondscoach Felix Koslowski. Met Nations League-wedstrijden in Apeldoorn en een wereldkampioenschap in Thailand in het vooruitzicht, beloofde het een intensieve, maar mooie zomer te worden.

Maar het liep anders. Na twee weken in de voorbereiding liep Jolien tijdens een training een scheurtje op in haar schouder. “Tijdens een tennisspelletje maakte ik een verdedigende actie naar de grond. Toen voelde ik dat mijn schouder overstrekte.”

De blessure bleek zo ernstig dat ze de rest het zomerseizoen kon vergeten. “Het was nog maar de vraag of ik op topniveau terug zou kunnen komen als ze zouden opereren. Ik heb veel vertrouwen in de medische staf op Papendal en de sportarts Peter Vergouwen. Samen hebben we een plan gemaakt om te herstellen door heel veel oefeningen te doen. Tot nu toe heeft dat goed uitgepakt.”

Jolien was tijdens haar revalidatie veel op Papendal, waar ook de speelsters van TeamNL verblijven als ze in Nederland zijn. “Dus ik voelde me geen buitenbeentje. Ik had veel contact met de andere speelsters, maar ik heb die zomer nauwelijks een bal aangeraakt. Ik deed heel veel krachttrainingen en kreeg behandelingen.”

Dubbel gevoel

Ze is nog gaan kijken naar wedstrijden van TeamNL in Apeldoorn. “Maar na twee keer vond ik het wel genoeg. Ik zat daar met een dubbel gevoel. Die overstrekking was natuurlijk net gebeurd, dus ik baalde dat ik niet kon meedoen. Maar ik vond het echt heel leuk dat ze het zo goed deden, ook later op het WK.”

Doordat Jolien niet met de nationale ploeg de wereld over hoefde te reizen, had ze tijd om aan haar vrienden en familie te besteden, in Groningen. “Normaal sluit het zomerseizoen met de nationale ploeg direct aan op het winterseizoen bij de club. Dan mag je blij zijn als je twee weken vrij bent. Nu had ik ineens tijd om leuke dingen met mijn familie te doen: een dagje weg met mijn zus, ik ben met mijn moeder gaan kamperen.”

“Mentaal is zo’n blessure ook niet makkelijk. Dus om even uit die bubbel te stappen is wel fijn.”

Pasta

In oktober begon voor de volleyballers het clubseizoen weer. Jolien, inmiddels fit verklaard, maakte de overstap van het Duitse MTV Stuttgart naar Il Bisonte Firenze. In het verleden had ze al eens voor de ploeg uit Florence gespeeld, dus ze kende de staf en de regio goed. “Ik had nog wel wat stress of ik de medische check zou halen, maar dat is gelukkig allemaal goed gegaan. Toen begon de tweede fase in Florence. Het voelde goed om daar weer te zijn.”

Haar rentree verliep overtuigend. Binnen een maand werd ze twee keer uitgeroepen tot most valuable player. “Dat was mij in mijn eerste periode hier niet gelukt.”

Il Bisonte Firenze was het voorgaande seizoen op een haar na niet gedegradeerd. Dit jaar wilden de Florentijnen het beter doen, wat voor de nieuwe speelsters veel druk met zich meebracht. “Je wordt niet gehaald om pasta te eten”, lacht Jolien. “Men verwacht wel wat van je. Uiteindelijk zijn we negende geworden en hebben we de play-offs op één punt na niet gehaald. Dat was geen verkeerde prestatie. Als ik terugkijk denk ik dat ik belangrijk ben geweest voor de ploeg. Ik vond het ook leuk om die rol te hebben. Het was mijn beste seizoen tot nu toe.”

Intensiteit

Deze zomer komen de TeamNL volleybaldames opnieuw uit in de Nations League. Dat brengt ze onder meer in Brazilië, Thailand en Servië. In augustus treedt de ploeg aan op het Europees kampioenschap in Azerbeidzjan.

“Heel mooi om nu weer bij de nationale ploeg te zijn”, zegt Jolien. “De intensiteit is een stuk hoger dan tijdens de competitie in Italië. Tijdens trainingen gaat het er hier harder aan toe. We hebben een flinke zomer voor de boeg. Het wordt hard werken en hard trainen.”

“Met mijn schouder gaat het tot nu toe goed. Ik ben heel benieuwd hoe het zal zijn als we meerdere wedstrijden achter elkaar spelen. Ik doe nog steeds elke dag oefeningen. Dat is een routine geworden, want het zal waarschijnlijk wel mijn zwakke punt blijven. Maar ik heb er vertrouwen in. We houden het zo goed mogelijk onder controle.”