Shorttrack (mannen) 1.500 meter - kwalificatie en finales

Van 10 tot en met 20 februari 2026 is het shorttrack op de Olympische Winterspelen van Milaan en Cortina d'Ampezzo. De wedstrijden vinden plaats in de Milano Ice Skating Arena.

Vandaag wordt gestreden om de titel op de 1.500 meter voor mannen. 

TeamNL deelnemers:

Jens van ’t Wout, Friso Emons en Itzhak de Laat

Foto: Jens van 't Wout (ANP).

Mis geen startmoment

Met de nieuwe, gratis TeamNL App krijg je een melding zodra een wedstrijd begint of er een update is. Volg je favoriete sporten en sporters en ontvang ook notificaties bij TeamNL medailles.

Eén keer zilver op 1.500 meter 

Schaatswedstrijden werden in het begin van de vorige eeuw in de Verenigde Staten en Canada niet in paren gereden tegen de klok. De deelnemers startten elke afstand in kleine groepen. Degene die als eerste over de finish kwam, was de winnaar. Deze vorm werd ook gebruikt tijdens de Olympische Winterspelen van 1932 in Lake Placid.

Daarna ging het IOC voor de langebaan terug naar de traditionele vorm die we nu nog steeds gebruiken. Maar de wedstrijden in groepsverband bleven populair in Noord-Amerika. Het werd vaak beoefend in overdekte hallen, die ook voor ijshockey en kunstschaatsen werden gebruikt. Hier is het shorttrack uit voortgekomen.

In 1967 erkende de Internationale Schaatsunie shorttrack als een aparte sport. Sinds 1981 worden er wereldkampioenschappen gehouden en in 1988 was het een demonstratiesport op de Olympische Winterspelen in Calgary. Vier jaar later in Albertville werd shorttrack een volwaardige medaillesport, met de 500 meter vrouwen, de 1.000 meter mannen en een relay voor beide geslachten. Dit programma is door de jaren heen uitgebreid naar negen onderdelen.

De vrouwen en mannen rijden de 1.500 meter sinds 2002. Vier keer leverde het een Koreaanse zege op, één keer ging het goud naar Canada en één keer naar de VS. Sjinkie Knegt veroverde als enige Nederlander een medaille op dit onderdeel. Acht jaar geleden in PyeongChang was er zilver voor de Fries.