Welke snowboarddisciplines zijn olympisch?

Big air, slopestyle, boardercross, parallelreuzenslalom; het zijn allemaal olympische onderdelen van het snowboarden. Maar wat houdt het nou allemaal precies in, en waar doen de Nederlanders aan mee? We leggen het uit.

De snowboardonderdelen worden deze Winterspelen gehouden in het Snow Park in Livigno, in de Valtellina regio. Er zijn elf onderdelen. Zowel de mannen als de vrouwen komen uit op big air, slopestyle, half pipe, parallelreuzenslalom en boardercross. Ten slotte is er ook nog de snowboardcross voor gemengde teams.

Big Air
De deelnemers maken enorme sprongen van een grote schans, waarbij ze in de lucht ingewikkelde trucs laten zien. Een jury beoordeelt de sprongen, waarbij gekeken wordt naar de uitvoering, de moeilijkheid van de trucs en naar de landing.

Sinds PyeongChang 2018 is big air een olympisch snowboardonderdeel. Cheryl Maas kwam namens TeamNL in actie. Niek van der Velden had zich ook gekwalificeerd, maar hij kwam niet in actie nadat hij zich zwaar blesseerde bij een val in de training.

Niek stond in Beijing 2022 opnieuw op de startlijst voor big air, evenals Melissa Peperkamp. Ze werden beiden zesde.

Boardercross
Boardercross of snowboardcross: bij de cross nemen vier tot zes snowboarders het tegen elkaar op, op een geaccidenteerd parkoers. Degene die als eerste de finish bereikt is de winnaar.

In Beijing startte de competitie met 32 deelnemers die eerst twee plaatsingsrondes doen. Dan volgen de achtste finales met elk vier deelnemers. De beste twee gaan door naar de volgende ronde, tot aan de finale. Glenn de Blois eindigde in Beijing 2022 als 28ste.

Glenn was de tweede Nederlander die zich voor dit onderdeel plaatste voor de Spelen. In 2014 had Bell Berghuis de primeur. Zij strandde in Sotsji in de kwartfinale.

Halfpipe
De halfpipe is letterlijk een metershoge halve pijp, in dit geval in de sneeuw. De boarders glijden van de ene naar de andere kant, waarbij ze ingewikkelde sprongcombinaties laten zien. De jury geeft punten voor de uitgevoerde oefening.

Dimi de Jong en Dolf van der Wal waren in 2014 de laatste Nederlanders op dit onderdeel.

Parallelreuzenslalom
De parallelreuzenslalom is een alpine onderdeel bij het snowboarden. In de kwalificatie maken alle 32 deelnemers een afdaling over een slalomparkoers. De snelste zestien gaan verder volgens het knockoutprincipe. 

De parallelslalom bestaat ook. Het verschil  met de reuzenslalom is de lengte van het parkoers, het aantal poortjes en de afstand tussen de poortjes. Sochi 2014 was de enige keer dat dit een olympisch onderdeel was.

Nicolien Sauerbreij werd in Vancouver 2010 olympisch kampioen op de parallelreuzenslalom. Michelle Dekker maakte in 2014 op zeventienjarige leeftijd haar olympische debuut. In Sotsji werd ze 22e op de parallelreuzenslalom en negentiende op de parallelslalom.

Vier jaar later werd alleen de parallelreuzenslalom verreden. Michelle kwam in de kwalificaties één honderdste van een seconde tekort om zich te plaatsen voor de achtste finales en werd zeventiende. In Beijing viel ze met een vierde plaats net buiten de medailles.

Slopestyle
De slopestyle is net als big air en half pipe een freestyle-onderdeel. Bij de slopestyle leggen de snowboarders een parkoers af dat een aantal obstakels bevat, zoals rails, boxen en schansen. Dit moeten ze doen met zoveel mogelijk stijl en trucs, waarvoor ze punten krijgen van een jury. Niek van der Velden en Melissa Peperkamp kwamen in Beijing in actie op de slopestyle. 

Ben je benieuwd wanneer er tijdens de Olympische Winterspelen van Milaan Cortina wordt gesnowboard? Bekijk dan hier het programma.