Thijs van Dam: “Ik ben niet bang om anderen aan te spreken”

Landskampioen met Rotterdam, olympisch kampioen met TeamNL. Hockeyer Thijs van Dam (29) zit in een fase van zijn carrière dat er prijzen gepakt worden. Allemaal geweldig natuurlijk. Maar het bouwen aan een succesvol team, dat vindt hij eigenlijk nog mooier.

“Het was een race tegen de klok,” blikt Thijs van Dam terug. Door een ontsteking aan zijn heup miste de aanvaller van Rotterdam bijna het WK in eigen land. Dat het krap zou worden was wel ingecalculeerd. Aan het eind van de reguliere competitie speelde de kwetsuur al op. Maar Thijs wilde de play-offs met zijn club niet missen.

Daarna volgde een periode van rust, herstel en weer fit worden. Thijs moest daarvoor de Pro League in juni laten schieten en focuste zich volledig op het WK in eigen land. “Dat heeft goed uitgepakt”, zegt hij. “Ik ben het type speler dat honderd procent fit moet zijn, qua sprinting game en explosiviteit. Omdat dat mijn type spel is. Het heeft niet zo heel veel zin om mij mee te nemen op tachtig procent.”

Kartrekker

Dat hij wedstrijdfit zou worden, was een voorwaarde van bondscoach Jeroen Delmee om hem te selecteren. “Ik was het daar helemaal mee eens”, aldus Thijs, “want we spelen een WK en daarin gaat het niet om mij maar om het team dat moet winnen. En daarom moet je de beste spelers op het veld hebben staan.”

Jeroen Delmee heeft types als Thijs er graag bij. Net als Jorrit Croon, die ook terugkwam van een blessure. De trainer motiveerde de selectie van het tweetal als volgt: “Los van op het veld, waar ze belangrijk zijn, hebben ze ook grote impact op de dynamiek buiten het veld, bijvoorbeeld in cultuur en gedrag.”

Thijs kan zich daar wel in vinden: “Ik denk wel dat ik een kartrekker ben”, zegt hij. “Als ik over mezelf mag spreken: ik ben iemand die altijd meer wil en beter wil worden. En ik vind het leuk om anderen daarin mee te nemen. Ik ben ook niet bang om anderen aan te spreken. Natuurlijk zit ik hier met vrienden, maar het zijn ook collega’s en teamgenoten. Ik vind iedereen leuk, maar ik wil gewoon winnen. Dus als er iets gezegd moet worden, dan zeg ik dat.”

Kloppende cultuur

Thijs speelt al tien jaar voor het Nederlands hockeyelftal. In die tijd kwam hij uit op twee Olympische Spelen. Het goud van 2024 in Parijs was de eerste mondiale hoofdprijs voor de Nederlandse mannen in 24 jaar. Drie jaar eerder in Tokio was er nog een roemloze aftocht in de kwartfinales. Het verschil kon nauwelijks groter zijn. “We hadden in Japan een niet-kloppende cultuur. Daar hebben we een wel-kloppende cultuur van gemaakt”, vergelijkt Thijs.

“Je hebt uiteindelijk een groep mensen nodig die elkaar versterkt en die elkaar durft aan te spreken. En het gaat ook over de samenwerking tussen de staf en het team. In Tokio stonden de staf en het team meer tegenover elkaar dan dat ze met elkaar voor hetzelfde doel gingen.”

Na de Spelen stopte een aantal spelers en kwam er een andere begeleiding. Als routinier zag Thijs hoe de nieuwe ploeg een groei doormaakte, die leidde tot olympisch goud in Parijs. “Die drie jaar dat we vanaf de bottom zijn gaan bouwen, dat ga ik waarschijnlijk als speler nooit meer meemaken. Dat vind ik het allermooiste van sport. Mooier dan alleen de prijs winnen.”

Hoop wordt overtuiging

Thijs merkt dat het huidige team veel beter is voorbereid op grote toernooien. “Naar Tokio vloog ik met het gevoel van hoop: als alles op zijn plek valt, dan maken we kans. Naar Parijs ging ik met de volledige overtuiging dat we een medaille gingen winnen. Dat is puur op basis van voorbereiding.”

Zet je alle individuele spelers op een rijtje, dan was de selectie van Tokio misschien wel de beste waarvan hij ooit deel heeft uitgemaakt, vindt Thijs. “Alleen het was niet het beste team. Dat is het verschil. Ik denk dat Jeroen Delmee daar altijd heel erg naar kijkt: wat past bij elkaar, wat versterkt elkaar, wat voor soort types heb je nodig?”

Sinds het succes in Parijs heeft TeamNL de uitdaging om aan de top te blijven. “Daarin hebben we de afgelopen tijd best wel veel gestruggled”, weet Thijs. “Want je wordt gewoon keihard gechased door andere teams. Hoe blijven we de beste? We doen nu wel dingen anders dan daarvoor, want jongens worden ouder, we gaan anders met elkaar om.”

Investeren

Een vergelijkbare ontwikkeling maakte Thijs ook mee met HC Rotterdam. De club uit de Maasstad veroverde afgelopen seizoen voor het eerst in twaalf jaar de landstitel. Na een aantal mislukte pogingen om kampioen te worden, onder meer door het aantrekken van gearriveerde spelers, gooide de club een jaar of zes geleden het roer om.

Men ging bouwen aan een team waarin talenten een kans kregen, met een Nederlandse kern. “Dat ging niet altijd goed”, weet Thijs. “We werden vier seizoenen geleden zelfs negende. Maar we zijn blijven investeren in die jonge jongens. Daarmee zijn we nu dus landskampioen geworden en daarvan zitten er acht in het Nederlands team. Dat is één van de mooiste processen die ik in mijn carrière heb meegemaakt.”

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Thijs van Dam (@thijsvandam_)

Opnieuw benadrukt Thijs het proces. De manier waarop een prestatie tot stand komt, geeft er glans aan. “Er zijn veel topsporters die zoveel mogelijk prijzen willen winnen, die alles afvinken. Zo beleef ik dat niet. Die titel die we nu met Rotterdam hebben gewonnen, is voor mij veel meer waard dan wanneer je zomaar ergens drie titels pakt bij een topclub die je heeft gekocht en waar je mee-hockeyt.”

Thijs nuanceert dat elke prijs op zich natuurlijk fantastisch is. “Ik zit nu in twee teams waarin je moet oogsten. Bij Rotterdam en bij Oranje. Ook dat is een heel leuke fase, want het gaat nu om het belonen voor al het werk dat je erin hebt gestopt.”

Speel mee in het TeamNL Fanplein

Volg de WK hockey in de TeamNL App. Krijg een melding zodra een wedstrijd begint, check de uitslagen, lees de verhalen, doe mee aan de quiz en speel mee met de games zoals Spin the Stick en Hockey Rush.