Bente Kerkhoff: “Massastart is echt een team effort”

De tiende plaats op de olympische massastart in Milaan voelde voor Bente Kerkhoff ook een beetje als winnen. Nadat ze door een blessure de 5.000 meter moest afzeggen, had de schaatsster van TeamNL een belangrijk aandeel in de gouden medaille van haar ploeggenote Marijke Groenewoud.

Bente Kerkhoff voelt zich inmiddels één van de oudgedienden bij Team Royal A-ware. Tijdens de presentatie van de ploeg voor het seizoen 2026/2027 wordt ze geflankeerd door een nieuwe lichting jonge rijders. Zelf begint de Noord-Hollandse schaatsster aan haar vierde jaar bij het team van hoofdcoach Jillert Anema.

Die opmerking over de oudgedienden zegt ze met een lach, want zelf is ze ook nog maar 24. En ze heeft er pas één seizoen op internationaal niveau opzitten. Maar het was dan ook wel een heel bijzonder seizoen voor de langeafstandsspecialiste. Zo reed ze haar eerste wereldbekerwedstrijden en won ze meteen de massastart in Hamar.

Als kers op de taart plaatste ze zich voor de Olympische Spelen in Milaan. Kortom: een debuutjaar om van te dromen. “Ik wilde heel graag de stap naar het internationale niveau maken. Dan hoop je dat het gaat zoals vorig jaar”, beaamt Bente, die naast haar topsportcarrière ook nog een master Bewegingswetenschappen doet. “Bovendien heb ik hartstikke snelle tijden gereden. Dat telt natuurlijk ook mee.”

Rugblessure

Bente kijkt met een goed gevoel terug op de Winterspelen in Milaan. “Ik heb het heel erg naar mijn zin gehad met het team”, zegt ze. “Met de coaches en de rijders hebben we daar toch wel ons ding kunnen doen. Dat maakt het behapbaar. Want er komt best veel op je af: er is ongelooflijk veel media, alles wat je doet en laat zien buiten het dorp wordt gefilmd. Je merkt dat er ontzettend veel belangstelling is. Dan is het zaak dat je gewoon doet wat je normaal ook doet. Ik kan tevreden zijn met hoe ik het deed.”

Toch ging het Bente in Milaan niet alleen maar voor de wind. Ze had zich gekwalificeerd voor de 5.000 meter en de massastart, maar vanwege een rugblessure moest ze zich voor de eerste afstand afmelden. “Dat is ongelooflijk zuur. Maar je maakt die beslissing niet voor niets. Het is een emotioneel moment, maar het kon niet anders. In die zin ben ik blij dat ik de knop heb kunnen omzetten om een hele goede massastart te rijden. Ik ben er heel trots op hoe ik dat heb gedaan.”

De massastart stond negen dagen na de 5.000 meter op het programma. Bente moest dus nog even wachten voor ze in Milaan het ijs op kon. “Dat had ook een voordeel”, weet ze. “Zo’n afzegging doet natuurlijk wat met je. De coaches zeiden: ‘laat het even op je inwerken’. Want ik had nog heel even de tijd. Daarna moest de knop weer om. En dat lukte nadat ik het even een dagje had gegeven.”

Lange sprint

Op de laatste dag van het schaatstoernooi in Milaan maakte Bente haar olympische debuut. Het werd een onvergetelijke race, met Marijke Groenewoud als glorieuze winnaar. Bente knapte veel werk op voor haar ploeggenote bij Royal A-ware en TeamNL. Ze haalde vluchters terug en hield het tempo hoog, waardoor Marijke het in een lange sprint kon afmaken.

Bente kwam als tiende over de finish en viel de winnares juichend in de armen. Samen maakten ze een ererondje met de Nederlandse vlag. “Het was een hele fijne afsluiter voor het missen van die 5 kilometer. Dat maakt het ook een mooi toernooi om op terug te kijken.”

No-brainer

Als wereldkampioen was Marijke vooraf de gedoodverfde favoriet. Toch was het geen uitgemaakte zaak dat zij de kopvrouw van TeamNL zou zijn, vertelt Bente. “Dat is nooit hoe wij koersen. We zijn twee hartstikke sterke rijders. Marijke en ik weten wie waarin beter is. Ik kan mijn kansen ook pakken door weg te rijden. Dat heb ik tijdens de wereldbeker in Hamar laten zien.”

“We hebben genoeg ervaring om de koers te lezen en te zien wie op dat moment de meeste kans heeft om te winnen. We zijn niet te beroerd om dan voor elkaar te werken. Dat heb je ook wel nodig, want als je het gevoel hebt dat de ander het niet voor jou zou doen, dan is het ook moelijker om het voor die ander te doen.”

Wat dat betreft is de massastart een teamprestatie. “Het is jammer dat er maar één wint”, aldus Bente. “Want het is echt een team effort. Maar het is niet anders. In de koers waren we er snel achter dat het een eindsprint ging worden. Dat zie je aan de manier waarop de andere dames reageren op wat wij doen. Marijke heeft de sterkste eindsprint van het hele peloton. Dan is het voor mij een no-brainer om op haar sprint te focussen en Marijke zo fris mogelijk bij de finish te krijgen.”

Snuffelen

Bente hoopt in het nieuwe seizoen de positieve lijn door te trekken. Het grote doel is de WK afstanden. “Daar wil ik graag bij zijn en goed rijden”, zegt ze. “Natuurlijk wil ik in de toekomst ook meer wedstrijden winnen. Vorig jaar was ik debutant en kon ik snuffelen aan wat er allemaal op het hoogste niveau gebeurt. Nu wil ik een vaste waarde worden in het internationale veld. Uiteindelijk gaat het ook om het winnen van wedstrijden en niet alleen maar erbij zijn. Maar ik wil mezelf niet verplichten om dat gelijk dit jaar te doen. Ik heb nog tijd.”