WK 49er, 49erFX en Nacra17

Van 12 tot en met 17 mei staan de wereldkampioenschappen 49er, 49erFX en Nacra 17 op het programma. Er wordt gezeild op het water bij Quiberon in Frankrijk.

TeamNL-deelnemers: 

Nacra 17: 

• Bjarne Bouwer en Jorien Hin
• Willemijn Offerman en Scipio Houtman

49er:

• Bart Lambriex-van Aanholt en Floris van de Werken
• Robbert Huisman en Jorn Swart
• Thomas Schouten en Mart Kegel

49er FX:

• Odile Lambriex-van Aanholt*
• Vera ter Horst*

*Bemanning nog niet bekend.

Hoe Nederland een groot skiffland werd

De omvang van het Nederlandse team in de 49er en 49erFX valt op. 

Wat op papier een statistiek is, blijkt het resultaat van dertien jaar bouwen. Want nog geen vijftien jaar geleden had Nederland nauwelijks een positie in de skiffklasse. Het land van Regenbogen, 16m² en BM’ers, het “oude hout”, stond niet bekend om snelheid of high performance. Skiffs waren grillig, moeilijk en vooral iets voor andere landen.
 
De 49er laat zich ook niet temmen zonder toewijding. Het is een boot die balans eist. Leg je hem stil in het water, dan slaat hij om. Je zit niet, je hangt. Je vaart niet, je balanceert. Elke beweging bepaalt of de boot versnelt of stilvalt.

In 2012 begon de omslag. Kaj Bücker, toen een jonge coach van 24, keek vooruit en trok een conclusie: Nederland moest het grootste skiffland ter wereld worden. Geen voorzichtige ambitie, maar een plan. In zijn notities, nu nog op zijn computer, stonden concrete doelen: een medaille in Tokio, goud in Parijs. Maar belangrijker was de weg ernaartoe.
 
Bücker begon onderaan. Naast de kernploeg kwam een talentgroep – breed, open en zonder snelle selectie. Zijn overtuiging: je weet aan het begin niet wie het gaat halen, dus moet je investeren in de massa. Doorwisselen, combineren en leren door te doen. Die aanpak vormt nog altijd de basis van het huidige systeem, waarin Bücker nu als hoofdcoach van de 49erFX de lijn bewaakt.

Van project naar systeem

Pim van Vugt zag die ontwikkeling van dichtbij. Hij zeilde samen met Bart Lambriex op de Olympische Spelen van Tokio en maakt nu als coach deel uit van de staf bij de vrouwen. “Na Londen, met de introductie van de FX, werd duidelijk: de sport gaat deze kant op,” zegt hij. “Er is toen echt geïnvesteerd in high performance, met een grote groep jongens en meiden. Vanuit de jeugd werd de stap naar de 49er logisch en aantrekkelijk.”
 
Wat ontstond, was meer dan een selectie. Het werd een generatie die samen opgroeide – vanuit de Optimist en de 29er naar de top. “Ze hebben het goed samen, hebben lol en presteren ondertussen ook,” zegt Van Vugt. “Dat mensen blijven omdat het werkt én leuk is, is een belangrijk onderdeel van het succes.”

Ook internationaal blijft dat niet onopgemerkt. Ben Remocker, manager van de mondiale 49er klasse ziet in het Nederlandse model een zeldzame consistentie. De kracht zit volgens hem in het besef dat de weg naar de top tijd kost. In plaats van vroeg te selecteren, wordt breed opgeleid en krijgen sporters de ruimte om zich te ontwikkelen en combinaties te vormen. “Dat is fundamenteel anders dan landen die alles op een paar talenten zetten,” stelt hij. “Wat Nederland doet, is de enige duurzame manier om een sterk programma te bouwen.”